Clinicvita

Witold Wiktor
35-301 Rzeszów, ul. Lwowska 64a

Przyjęcia Gabinet Clinicvita:
35-301 Rzeszów, ul. Lwowska 64a

biuro@clinicvita.pl

tel. 662 515 715

Witam na mojej stronie

lek.med. Witold Wiktor Strona ta powstała z myślą o pacjentach, którzy szukają w Inter- necie informacji o choro- bach i ich leczeniu.
więcej

Rejestracja on-line

Zarejestruj się on-line Już teraz kliknij tutaj i wypełnij formularz rejestracji. Postaram się uzgodnić dla Ciebie dogodny termin wizyty.

Materiały do pobrania

Kontakt Przygotuj i wypełnij wcześniej dokumenty związane z wyrażeniem zgody na badanie. Znajdziesz je w dziale materiały do pobrania

Przydatne linki

Kontakt Tutaj znajdziesz przekierowania do ciekawych stron w sieci związanych z problematyką chorób przewodu pokarmowego. więcej

Kontakt

Kontakt Sprawdź dogodne dla Ciebie terminy oraz miejsca, w których przyjmuje pacjentów. Jeśli masz jakieś wątpliwości skontaktuj się ze mną.
Nigdy nie czekaj do ostatniej chwili
Im wcześniej tym lepiej! Wiem, że to może Cię krępować, zgłoś sie do mnie i rozpocznij leczenie jak najwcześniej.

Kolonoskopia

Co bada się za pomoca kolonoskopii?

Kolonoskopia pozwala lekarzowi zajrzeć do wnętrza jelita grubego od jego najniższej części odbytnicy aż do dolnej części jelita cienkiego. W ten sposób lekarz ocenia stan błony śluzowej jelita grubego. Procedura jest używana do wykrycia nowotworów jelita grubego, zobaczenia zapalnej tkanki, rozrostów patologicznych (polipów), wrzodów, krwawienia i innych patologii. Przy użyciu dodatkowych instrumentów istnieje możliwość pobrania wycinków z błony śluzowe, polipa, guza do badania histopatologicznego i wykonania zabiegów endoskopowych: polipektomii (wycięcia polipów), tamowania krwotoków i innych.

Jak przebiega badanie?

Badanie polega na wprowadzeniu przez odbyt specjalnego wziernika.

Do tego celu służy giętki instrument zwany kolonoskopem. Jego długość sięga od 130 do 200 cm.

Kolonoskopia trwa ok. 15 - 30 min.Wyjątkowo może przedłużyć się do 60 min.

U nas istnieje możliwość znieczulenia się do badania. Polega to na tym, że specjalista od znieczulenia - anestezjolog podaje dożylnie leki, co powoduje,że pacjent na czas badania lekko śpi, dzięki czemu wcale nie oddczuwa bólu ,ani innych nieprzyjemnych oddczuć, a po badaniu budzi się i po paru minutach może wstać i iść o własnych siłach. W przypadku znieczulenia chory musi przyjść z osobą towarzyszacą, która będzie Go mogła odebrać i zawieźć do domu po odczekaniu około godziny po badaniu w poczekalni ( po znieczuleni w tym dniu nie można prowadzić samochodu). Istnieje też możliwość badania bez znieczulenia w przypadku, kiedy państwo sobie tego nie życzycie. Tuż przed badaniem pacjent rozbiera się (od pasa w dół) i następnie układa się w pozycji leżącej na plecach lub lewym boku. Lekarz wprowadza instrument zwany kolonoskopem przez odbyt, a następnie przesuwa go wzdłuż jelita grubego. Końcówka kolonoskopu połączona jest z ekranem umożliwiającym śledzenie wygldu jelita od wewnątrz. Urządzenie może się zginać, dzięki czemu lekarz może dostosowywać je do kształtu jelita, czasami dla ułatwienia prosząc pacjenta o zmianę pozycji. Kolonoskop również pompuje powietrze do jelita, co powoduje lepszą widoczność jego ściany.

Zdarza się, że w czasie badania pacjent jest kilkakrotnie proszony o zmianę ułożenia ciała lub w przypadku badania w znieczuleniu ulożenie ciała pacjenta zmienia personel. Badanie zwykle bywa mniej lub bardziej bolesne wskutek naciągania krezki jelita przy pokonywaniu oporów podczas przesuwania wziernika. W czasie badania pacjent nie powinien wstrzymywać gazów.

Przygotowanie do badania ?

Żeby zapewnić dokładność i bezpieczeństwo badania jelito musi być kompletnie puste. W tym celu kilka dni przed badaniem należy wykluczyć z diety takie pokarmy jak : sałatki, warzywa, owoce, mięsa i ryby z sosami, kiełbasy, mleko, tłuszcze, napoje gazowane. Następnie na 2 dni przed badaniem powinno się spożywać dietę ubogoresztkową, to jest : ryż, makaron, bulion, gotowane mięso i ryby, przecedzone soki, herbatę i napoje niegazowane lub płynną w przypadku występujacych przewlekłych zaparć, to jest : herbata z cukrem, soki i galaretki owocowe, buliony, przecedzone zupy i soki, napoje niegazowane. Należy spożywać duże ilości płynów, jest to szczególnie ważne przy stosowaniu środków przeczyszczających (aby uniknąć odwodnienia). W dniu poprzedzającym badanie pić tylko wodę przegotowaną lub mineralna niegazowaną ( ok. 3-4 litry). W dniu poprzedzającym badanie należy rozpocząć stosowanie leków przeczyszczających, np. preparat FLEET Phospho-soda : 1 buteleczkę wlać do połowy wypełnionej szklanki wody o 7 rano, a drugą wieczorem o 19, obie popijąjąc dużą ilością wody - szczegółowe przygotowanie wg ulotki.
(więcej informacji w dziale materiały do pobrania - Preparat Fleet Phospho-Soda).

W dniu badania również pić tylko wodę i na 3 godziny przed wyjściem z domu wykonać wlewkę doodbytniczą np. preparat - Rectanal - Preparat podaje się doodbytniczo, wciskając zawartość pojemnika - 120-150 ml. ( Więcej informacji na stronie http://www.galenus.pl/rectanal.html )

W przypadku znieczulenia do badania należy przerwać stosowanie płynów ok. 6 godzin przed badaniem.

Zgoda na wykonanie badania i informacje dla Pacjenta znajdziesz w dziale Materiały do pobrania.

Co należy zgłosić wykonujacemu badanie

Pacjent powinien poinformować lekarza o ewentualnych chorobach układu krążenia, cukrzycy, uczuleniu na leki, pobieranych lekach. Lekarz powinien wiedzieć przed badaniem o ciąży. W czasie badania należy zgłosić wszelkie nagłe dolegliwości (ból brzucha, klatki piersiowej, duszność, nudności) w przypadku, gdy pacjent nie jest znieczulony ogólnie.

Co należy robić po badaniu

Pacjent powinien być pod opieką osoby towarzyszącej.
Nie należy wstrzymywać gazów. Wiąże się to z szybszym ustąpieniem wzdęcia brzucha i dolegliwości bólowych.
Nie wolno przez kilka godzin prowadzić pojazdów ( w związku z podaniem środków uspakajających lub leków do znieczulenia)

Znieczulenie

"Nie musisz odczuwać bólu, nieprzyjemnych odczuć i dyskomfortu. Możesz się znieczulić i przeżyć badanie w pełnym komforcie i intymnie".

U nas istnieje możliwość znieczulenia się do badań endoskopowych oraz wykonywanych zabiegów.Znacznie polepsza to komfort podczas badania. Większość z Państwa uważa to badanie za wsydliwe i mało intymne, dzieki znieczuleniu nie myślicie Państwo o tym, a badanie jest przeprowadzone w pełnym konforcie. Polega to na tym, że specjalista od znieczulenia - anestezjolog przed znieczuleniem rozwawia z Państwem o rodzaju i sposobie znieczulenia, jego powiklaniach oraz przebytych i aktualnych Państwa chorobach. Wypełniana jest specjalna ankieta po wypełnieniu której zawsze jeszcze można porozmawiać z anestezjologiem i zadać pytania, aby rozwiązać Państwa niejasności wynikajace z ankiety. Potem anestezjolog podaje dożylnie leki, co powoduje,że pacjent na czas badania (lub zabiegu) lekko śpi, dzięki czemu wcale nie oddczuwa bólu ,ani innych nieprzyjemnych oddczuć, a po badaniu budzi się i po paru minutach może wstać i iść o własnych siłach. W przypadku znieczulenia chory musi przyjść z osobą towarzyszacą, która będzie Go mogła odebrać i zawieźć do domu po odczekaniu około godziny po badaniu w poczekalni (po znieczuleni w tym dniu nie można prowadzić samochodu ani innego pojazdu). Istnieje też możliwość badania bez znieczulenia w przypadku, kiedy państwo sobie tego nie życzycie. Możemy wówczas podać dożylnie leki p-bólowe i rozkurczowe, aby zmniejszyć doznania podczas badania lub zabiegu.



Badanie proktologiczne

Badanie nazywane jest również: BADANIE PER RECTUM

Teoretyczne i techniczne podstawy badania

Jest to badanie odbytu palcem, poprzedzone oglądaniem i badaniem okolicy odbytu przez dotyk.

Czemu służy badanie?

Jest jednym z elementów badania przedmiotowego. Umożliwia ocenę odbytu, kanału odbytu i odbytnicy (zakres badania zależy od długości palca badającego). Można również zbadać narządy sąsiadujące z odbytnicą. Powierzchnia tylna odbytnicy graniczy z kością krzyżową i guziczną, boczna z zachyłkami otrzewnej i pętlami jelita krętego lub esicą. Powierzchnia przednia odbytnicy u mężczyzn przylega do dna pęcherza moczowego, nasieniowodów, pęcherzyków nasiennych i do tylnej powierzchni gruczołu krokowego; u kobiet ta część odbytnicy sąsiaduje z tylną powierzchnią macicy i górnym odcinkiem pochwy.

Wskazania do wykonania badania

Badanie per rectum należy do rutynowych czynności badania lekarskiego.

Sposób przygotowania do badania

Nie ma specjalnych zaleceń. Nie ma bezwzględnej konieczności wykonywania wcześniej innych badań.

Opis badania

Badanie można przeprowadzić w pozycji stojącej (rys. 1), kolankowo - łokciowej, na boku lub w pozycji leżącej na plecach. Najpierw badający ogląda okolicę odbytu pacjenta, badając ją również dotykiem. Następnie palec chroniony rękawiczką i pokryty środkiem zmniejszającym tarcie (wazeliną, lignokainą w żelu) badający wprowadza do odbytnicy (rys. 2 i rys. 3). Pokonanie oporu zwieracza odbytu w prawidłowych warunkach jest bezbolesne. Czasem silny ucisk przez odbytnicę na kość ogonową może wywołać ból - nie musi to być objaw choroby. Badający opuszką wprowadzonego palca do odbytu, na każdej głębokości zakreśla pełny obwód, aby uzyskać informację ze wszystkich ścian odbytu i odbytnicy. Po wyjęciu palca z odbytnicy sprawdza, czy nie ma na nim śladu krwi. Po zakończeniu badania pacjent otrzymuje ligninę, aby oczyścić okolicę odbytu.

Badanie Proktologiczne
Rys. 1. Jedna z pozycji ciała podczas badania proktologicznego.
Badanie Proktologiczne
Rys. 2. Badanie proktologiczne
u mężczyzn.
Badanie Proktologiczne
Rys. 3. Badanie proktologiczne
u kobiet.

Czas trwania badania

Badanie trwa kilka minut

Informacje, które należy zgłosić wykonującemu badanie

Przed badaniem:
  • Ból i świąd okolicy odbytu.

W czasie badania
  • Każda odczuwaną bolesność.

Jak należy się zachowywać po badaniu?

Nie ma specjalnych zaleceń.

Możliwe powikłania po badaniu

Brak powikłań. Badanie może być powtarzane wielokrotnie. Wykonywane jest u pacjentów w każdym wieku, a także u kobiet ciężarnych.


Anoskopia

Anoskopia to badanie kanału odbytu i bańki odbytnicy dogłębokości 7-10 cm, wykonywane za pomocą specjalnego wziernika doodbytniczego w ułożeniu kolankowo-przed-ramieniowym lub lewo-bocznym (Simsa). Nie wymagaona specjalnego przygotowania chorego. Wziernik anoskopowy znajduje zastosowanie nie tylko w diagnostyce, bowiem umożliwia on również wykonywanie drobnych zabiegów w obrębie odbytu. Wskazania do wykonania anoskopii obejmują:
  • krwawienie do dolnego odcinka przewodu pokarmowego;
  • bóle w czasie defekacji;
  • guzki w odbycie;
  • zmiany w rytmie i częstości defekacji oraz w konsystencji oddawanego stolca;
  • nietrzymanie stolca;
  • dokuczliwe lub daremne parcie na stolec;
  • kontrolne badania po zabiegach operacyjnych w obrębie odbytu.


Rektoskopia

Rektoskopia (proktoskopia) to badanie odbytnicy, połączenia odbytniczo-esiczego i początkowego odcinka esicy, wykonywane za pomocą sztywnego wziernika. W zależności od głębokości badania mówi się o rektoskopii (do 20 cm) lub sigmoidoskopii (do 30 cm). Badanie przeprowadza się rutynowo w ułożeniu kolankowo-przedramieniowym lub u chorych poddanych znieczuleniu ogólnemu w pozycji ginekologicznej. Wziernikowanie wymaga specjalnego przygotowania jelita grubego. Podczas badania możliwe we jest pobranie za pomocą kleszczyków materiału do oceny mikroskopowej. Obecnie miejsce rektoskopii w rutynowych badaniach dolnego odcinka przewodu pokarmowego coraz powszechniej zajmuje kolonoskopia, jednak rektoskopia wciąż stanowi cenne narzędzie diagnostyczne, przydatne zwłaszcza w przedoperacyjnej ocenie patologii w obrębie odbytnicy. Dostarcza ona chirurgom ważnych informacji na temat lokalizacji i odległości guza nowotworowego od zwieraczy odbytu, co ma istotny wpływ na wybór techniki i zakresu zabiegu. Wskazania do wykonania rektoskopii pokrywają się z podanymi w przypadku anoskopii, jednakże za pomocą rektoskopii można ocenić dłuższy odcinek jelita. Anoskopia ma wyraźną przewagę nad rektoskopią jedynie w przypadku oceny zmian w zakresie samego kanału odbytu wynika to z innej konstrukcji wziernika. Powikłaniem rektoskopii może być perforacja jelita lub krwawienie spowodowane uszkodzeniem odbytnicy.

Zgoda na wykonanie badania i informacje dla Pacjenta znajdziesz w dziale Materiały do pobrania.


Sigmoideoskopia

Fiberosigmoidoskopia to wziernikowanie odbytnicy oraz esicy i dystalnego odcinka okrężnicy zstępującej, wykonywane za pomocą giętkiego endoskopu. Urządzenie to może zostać połączone z monitorem oraz urządzeniem rejestrującym przebieg badania. Instrument wyposażony jest w kanał dla dodatkowego oprzyrządowania (np. kleszczyków do biopsji, pętli koagulacyjnej). Główną zaletą tej metody w porównaniu z kolonoskopią jest możliwość wykonania badania bez znieczulenia chorego. Powikłaniami badania mogą być: perforacja jelita i trudne do opanowania krwawienie (dotyczy to zwłaszcza chorych z zaawansowanymi zmianami zapalnymi, chorobą uchyłkową lub naciekiem nowotworowym). Wskazania do wykonania fiberosigmoidoskopii są podobne jak do anoskopii oraz dodatkowo:
  • weryfikacja wątpliwych wyników wlewu kontrastowego (w takim zakresie jelita grubego, w jakim jest ono dostępne badaniu);
  • patologiczne zwężenie widoczne na obrazie radiologicznym (w takim zakresie jelita grubego, w jakim jest ono dostępne badaniu); .
  • badanie kontrolne po leczeniu operacyjnym.

Przeciwwskazaniami do wykonania fiberosigmoidoskopii są:
  • toksyczne rozdęcie okrężnicy (megacolon toxicum)',
  • ostre stany zapalne jelita grubego;
  • ostra niewydolność krążeniowa lub oddechowa;
  • brak zgody chorego.

Zgoda na wykonanie badania i informacje dla Pacjenta znajdziesz w dziale Materiały do pobrania.


Gastroskopia

- (gr.gaster = żołądek + skopeo = patrzę) badanie wewnętrznej ściany żołądka i dwunastnicy , za pomocą gastroskopu.

Gastroskop (wziernik żołądkowy) to przyrząd endoskopowy (przewód światłowodowy z umieszczoną na końcu kamerą). Wprowadzana przez usta , następnie przełyk, do żołądka rurka ma średnicę 6 - 12 mm i długość 30 cm-1,5 m.

Wskazania

    - bóle w górnej części brzucha, w nadbrzuszu, które mogą sugerować nieprawidłowości powstałe w przełyku, żołądku i opuszce dwunastnicy, - brak łaknienia, - krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego. - gastroskopię wykonuje się jako podstawowe badanie przy diagnostyce, podejrzeniu oraz powikłaniach choroby wrzodowej oraz nowotworów tej okolicy.

Co daje badanie gastroskopem

Wykonując badanie gastroskopowe lekarz obserwuje na ekranie monitora powierzchnię przełyku, żołądka i dwunastnicy. W ten sposób może zdiagnozować występujące tam zmiany chorobowe: wrzody, nadżerki, polipy, stany zapalne, zmiany nowotworowe. Przy pomocy specjalnych kleszczyków można pobrać wycinki chorej tkanki. Dzięki badaniu mikroskopowemu wycinka pobranego podczas gastroskopii u wielu ludzi wykryto dostatecznie wcześnie zmiany nowotworowe, umożliwiając skuteczniejsze leczenie.

W trakcie badania można również tamować krwawienia z wrzodów, naczyń i nadżerek - umożliwia to uniknięcie ryzykownego i obciążającego zabiegu chirurgicznego. Można także usunąć polip powstały w żołądku.

W razie potrzeby tą metodą można usuwać obce ciała tkwiące w górnym odcinku przewodu pokarmowego.

Podczas gastroskopii wykonuje się również tzw. test urazowy na obecność bakterii Helicobacter pylori (Hp) wywołującej zapalenie albo wrzody żołądka lub dwunastnicy.

Przebieg badania

Gastroskopię mogą mieć wykonywaną wszyscy, niezależnie od płci i wieku. Małe dzieci badają pediatrzy za pomocą gastroskopów pediatrycznych (o wiele cieńszych niż te, które są używane dla dorosłych).

Przed gastroskopią pacjent musi być na czczo (powinien spożyć ostatni posiłek poprzedniego dnia wieczorem i w dniu badania nic nie jeść i nic nie pić).

Jeśli badany ma protezy zębowe, powinien je wyjąć. Potem lekarz lub pielęgniarka znieczula gardło, rozpylając na jego tylną ścianę roztwór ksylokainy, który należy przełknąć. Nie jest to przyjemne, ale dzięki temu zmniejsza się odruch wymiotny i badanie jest łatwiejsze do przeprowadzenia.

Następnie pacjent kładzie się na leżance, na lewym boku. Zębami zagryza plastikowy ustnik, głowę przygina do klatki piersiowej, aby podczas badania ślina mogła wyciekać kącikiem ust do podstawionej miseczki - inaczej może ściekać do gardła i wywołać kaszel. Moment wprowadzenia gastroskopu do przełyku jest najbardziej nieprzyjemny. Pacjenci niekiedy krztuszą się, mają odruch wymiotny i wrażenie silnej duszności (zależy to od wrażliwości i nastawienia badanej osoby). Złagodzenie odruchu wymiotnego jest możliwe czasem przez koncentrację na spokojnym, głębokim oddychaniu. Właściwy rytm oddechu sprawia, że badanie jest łatwiejsze do zniesienia dla pacjenta i pozwala lekarzowi na dokładniejsze zbadanie przewodu pokarmowego.

Badanie trwa ok. 15 min.

W niektórych ośrodkach przed badaniem stosuje się środki przeciwbólowe i uspokajające. Po ich podaniu pacjent powinien być obserwowany przez kilka godzin, a po wykonaniu badania osoba towarzysząca powinna go odprowadzić do domu.

Po gastroskopii pacjent przez godzinę nie powinien jeść i pić, ponieważ ma znieczulone gardło i może się zakrztusić.

Wynik badania endoskopowego otrzymuje się w chwilę po zabiegu. Opis zawiera charakterystykę stanu przełyku, żołądka i dwunastnicy. Lekarz przeprowadzający badanie opisuje wygląd śluzówki, płynnej treści obecnej w żołądku, ewentualnie kształt i umiejscowienie owrzodzeń, polipów, guzów itp. Jeżeli były pobrane wycinki do badania histopatologicznego (przesłane do oceny pod mikroskopem), po wynik należy zgłosić się za ok. 7-14 dni. W razie wątpliwości lub nawrotu dolegliwości po leczeniu gastroskopię można powtarzać bez przeszkód. Jedynym ograniczeniem jest zgoda pacjenta i wskazania do ponownych badań.

Ewentualne powikłania

Gastroskopia jest badaniem inwazyjnym, tzn. takim, w którym narusza się ciągłość tkanek i wykonuje pewne zabiegi w organizmie człowieka. W związku z tym zawsze istnieje możliwość powikłań. Do bardzo rzadkich należy perforacja (czyli przebicie) przewodu pokarmowego, krwawienie, którego nie udaje się zatrzymać, lub wystąpienie innej choroby (np. zawału serca) wywołanej stresem w czasie zabiegu. Dlatego też przeciwwskazaniem do gastroskopii są ciężkie choroby serca, układu oddechowego i zaburzenia krzepnięcia.

Zgoda na wykonanie badania i informacje dla Pacjenta znajdziesz w dziale Materiały do pobrania.